CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS

20090210

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009

ΡΩΜΗ:


Τελικά η ίδια η 38χρονη Ελουάνα Ενγκλάρο έδωσε τη λύση στο πολιτικό δράμα το ποίο βίωνε η Ιταλία. Αργά χθες ανακοινώθηκε η είδηση του θανάτου της άτυχης γυναίκας η οποία βρισκόταν σε κώμα επί 17 ολόκληρα χρόνια μετά από τροχαίο ατύχημα το οποίο υπέστη το 1992.

Κατά τραγική συγκυρία ο θάνατός της έγινε γνωστός την ώρα που στην ιταλική Γερουσία συζητούνταν το νομοσχέδιο το οποίο θα απαγορεύει τη διακοπή σίτισης σε ανθρώπους που βρίσκονται σε κώμα.

Η υπόθεση της 38χρονης Ελουάνας είχε προκαλέσει πολιτική κρίση η οποία είχε φέρει αντιμέτωπους τον ιταλό πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι από τη μια πλευρά και τον πρόεδρο της χώρας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο μαζί με τη δικαστική εξουσία.

...τελικά η ευθανασια ειναι δικαιωμα ή υποχρεωση?

(με ενοχλει το γεγονος οτι η θρησκεια πρεπει να εχει παντα λεγειν στο θεμα, αλλα περαν αυτου, εμεις, πως θα διαχειριζομασταν το θεμα?)

14 εξομολογηθηκαν:

apos είπε...

Η γνώμη μου αφήνει εντελώς στην άκρη το θέμα της θρησκείας. Της όποιας θρησκείας.
Δεν μπορώ να σου πω ότι έχω ξεκάθαρη άποψη. Παρόλο που σαφώς είμαι υπέρ, ωστόσο, φοβάμαι ότι οι άνθρωποι που θα κληθούν να λάβουν την απόφαση (προφανώς κάποιος πρέπει να δώσει το ΟΚ) να με βγάλουν από το μηχάνημα, θα αντιμετωπίσουν σοβαρό πρόβλημα με τον εαυτό τους και τα πιστεύω τους. Αυτό είναι το μόνο που με χαλάει.

m o u t r o είπε...

η πιο δύσκολη απόφαση. Είτε πρόκειται για άνθρωπο είτε για ζώο, εγώ προσωπικά δεν τα διαχωρίζω. Ποιος σου δίνει την εξουσία να αποφασίσεις για την ζωή του άλλου, και από την άλλη πώς μπορείς να είσαι σίγουρος για μία τέτοια επιλογή. Από ένα οικογενειακό περιστατικό, άνθρωπος που ήτανε σε κώμα με μηδενικές πιθανότητες να σηκωθεί, τώρα τρώει πίνει και γλεντάει. Για τη προωσπική μας ζωή μπορούμε να αποφασίσουμε, για του άλλου όμως? Και πόσες χιλιάδες τύψεις μπορούν να σε κυνηγήσουν μετά από ένα λάθος. Πόσο λάθος ακούγομαι Σαββάτο πρωί? Έλεος

manetarius είπε...

Καλημέρα...
τι κουβέντα πιάσατε βρε παιδιά πρωί πρωί;
Ουφ...δεν ξέρω.. είμαι σίγουρα υπέρ της ευθανασίας.. αλλά συμφωνώ και με τα αγόρια από πάνω... πόσες τύψεις θα έχει αυτός που θα δώσει το οκ για την αποσύνδεση; Είναι δίκοπο μαχαίρι αλλά ... νομίζω πως είμαι υπέρ!
Η θρησκεί να μας κάνει τη χάρη και να πάει να πνιγεί (συγχώραμε αδερφή που αμάρτησα..)

Darthiir the Abban είπε...

Ως τί θες να απαντήσω;

Καλά, δε θα το παζαρέψω πολύ.

Δε θεωρώ θεμιτό το δικαίωμα ούτε στην ευθανασία, ούτε στην αυτοκτονία. Απλά τη δεύτερη δεν μπορώ να την καταδικάσω, την πρώτη όμως τη σιχαίνομαι ως ιδέα και μόνο. Είναι η απόλυτη παραδοχή της μη-ύπαρξης ελπίδας στον κόσμο αυτό και η καταστρατήγηση της Ηρακλείτειας ρήσης πως "τα πάντα ρει"

stardust30 είπε...

Πιστεύω πως εφόσον υπάρχει ρητή εντολή από τον πάσχοντα χρόνιας ασθένειας τότε θα πρέπει να υποβοηθείται η ευθανασία.
Αν δεν πιστεύετε το ίδιο σας καλώ να δείτε την ταινία "johnie got his gun" (δεκαετίας '70) ή την ταινία "mar Adentro" (η θάλασσα μέσα μου).

exofthalmi είπε...

Ζητώ συγνωμη απο ολους που το Σ/Κ δεν ειχα προσβαση στο ιντερνετ και αρα δε μπορουσα να συμμετασχω ως οφειλα.

@apos: ο stardust εθιξε το θεμα της εντολης του πασχοντα. Να αλλη μια παραμετρος στο θεμα.

@moutro: συμφωνεις με τον darth, που ειναι απολυτα ξεκαθαρος: οχι στην ευθανασια.

@manetarius: ναι, τα ηθικα θεματα των διαπλεκομενων ειναι ειτε αλυτα,ειτε αποτρεπτικα για την αποφαση τερματισμου υποστηριξης.

@darth: ξεκαθαρος

@stardust30: να υποθεσω οτι πρεπει να αναλαμβανει δικηγορος τοτε να εκτελει την αποφαση, εφοσον ειναι γραπτη και επικυρωμενη?


Ο λογος που εθιξα το συγκεκριμενο θεμα ειναι απλος: δεν εχω συγκεκριμενη αποψη -ξακαθαρη- πανω στο θεμα. Ηθελα να διαβασω τις προσεγγισεις σας και αντιστοιχως τα επιχειρηματα σας.

Μπορει να κανω λαθος, αλλα τετοιο θεμα (λογο αποτελεσματος) δε χωραει σταση του τυπου ''ναι μεν αλλα....''. Ειτε συμμετεχεις, ειτε οχι.
Επιπλεον ειναι ξεκαθαρο οτι στην περιπτωση του παθοντα που εκφραζει ο ιδιος την αποψη εθελουσιας αποχωρησης απο τον κοσμο τουτο, τοτε τα πραγματα ειναι πιο απλα: εκτελειται η αποφαση που εχει παρει το ιδιο το ατομο.

Οπως ειπα δεν επιμενω στα λεγομενα μου, διευρευνω το θεμα διανοητικα και ευχομαι ποτε να μην ερθω σε ατυη τη θεση.

Darthiir the Abban είπε...

Η εντολή του πάσχοντα λαμβάνει υπ’ όψη της την πιθανότητα ο πάσχοντας να έχει αλλάξει άποψη αλλά να μην μπορεί να το πει; Όχι γιατί στις κληρονομιές τουλάχιστον που μέχρι τη στιγμή του θανάτου όλα μπορεί να αλλάξουν, κάτι γίνεται αλλά «κληρονομιά ο θάνατος»;

Αν έχεις τα λεγόμενά σου και επιλέξεις ν’ αυτοκτονήσεις χωρίς να μεταφέρεις το βάρος αυτό σε χέρια άλλων, έχει καλώς - κακώς δηλαδή διότι κανένας δεν επιλέγει την αυτοκτονία έχοντας σώας τας φρένας. Αλλά το να δημιουργείς εν δυνάμει δολοφόνους, με δεδομένο πως εσύ ο ίδιος μπορεί να άλλαζες άποψη αλλά δεν είσαι πλέον ικανός να το πεις, ε είναι τουλάχιστον εγκληματικό!

Αλλά είπαμε, ούτως η άλλως διαφωνώ τη ρίζα του δικαιώματος της αυτόβουλης θνησιμότητας. Αλλιώς θα ήμουν υπέρ και της θανατικής ποινής βεβαίως βεβαίως…

patsiouri είπε...

Κοίτα, εμπεριστατωμένη απάντηση δε μπορώ να δώσω, μιας κι'εγώ η ίδια ταλαντεύομαι...ειδικά για θέματα σαν της κοπέλας αυτής που δε μπορούσε να μιλήσει η ίδια.
Θα μιλήσω όμως μόνο για ένα προσωπικό μου συναίσθημα μέσα από προσωπική μου εμπειρία.
Πριν δύο χρόνια παρα κάτι αντιμετώπισα κι'εγώ ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Το πρώτο χειρουργείο ήταν κατεπείγον, κράτησε εννιά ώρες και με γλίττωσαν στο παρά πέντε.
Ο μετεγχειρητικός πόνος δεν περιγράφεται.
Εζησα σε όλη του την ολότητα αυτό που λένε "ψόφησα στον πόνο" ή "τρελλάθηκα από τον πόνο".
Φαντάσου, μέχρι και παπά ζήτησα κάποια στιγμή, κοινώς εφτασα σε επίπεδα παράνοιας...
Ευτυχώς το ματρύριο δεν κράτησε πολύ,ούτε μήνα θα έλεγα.
Είμαι και πάλι μία κούκλα, στα κιλά μου, ευτυχισμένη, κλπ, κλπ...
Και όλοι οι φίλοι μου μου λένε κατά καιρούς "Θυμάσαι ρε βλήτο που φώναζες ν'ανοίξουμε το παράθυρο να πέσεις και να σε σκοτώσουμε και τέτοια"???
Και γελάνε.
Κι'εγώ θυμάμαι.
Πεντακάθαρα όμως.
Αν μου έλεγες να το ξαναπεράσω αυτό αλλά εγγυημένα να είναι πάλι περαστικό και όχι κάτι μόνιμο όπως εκείνο, θα σου απαντούσα ρητά πως και πάλι θα προτιμούσα να πεθάνω.
Δε θα το ξαναπερνούσα με τίποτα.
Και αυτό το λέω τώρα που έχω επανέλθει μια χαρά.
Δεν ξεχνιέται όμως.
Και ξέρω πως πάρχουν άνθρωποι που ζουν με τέτοιους πόνους τις περισσότερες μέρες του χρόνου.
Και δεν αντέχουν.
Και τους καταλαβαίνω.

patsiouri είπε...

Όσο για τη θρησκεία, αν το 95 τοις εκατό των εκπροσώπων της ήταν συνδεδεμένο σε μηχανήματα που τους κρατούσαν απλώς στη ζωή και κατά τ'άλλα δεν ενοχλούσαν, πιστέυω πως ο κόσμος θα ήταν απλά λίγο καλύτερος.

exofthalmi είπε...

@darth: σε περιπτωση που οι παθων μπορει να μιλησει και να αποφασισει και να ''εκτελεσει'' μονος του την αποφαση (εννοω νομικα και οχι αυτουσια), τοτε και γω λεω οπως και εσυ οτι προκειται για ΜΙΑ αποφαση που φερει την ευθυνη το ιδιο το ατομο. Απο κει και περα, το θεμα της αυτοκτονιας ειναι ενα δευτερο παρακλαδι ατυης της συζητησης. Και εκει παλι, δε θελω να εκφρασω αποψη.
Οσο για τα λαθη που μπορουν να γινουν (να αλλαξει γνωμη ο παθων, ο οποιος ομως δε μπορει να το μεταφερει ως επιθυμια στο περιβαλλον του), θα το θεωρησω ενα σεναριο φρικιαστικο....μπρρρρρ....

@patsiouri: ο πονος ειναι η ισχυροτερη δυναμη για να σε ''πεταξει΄΄ απο το παραθυρο σε χρονο dt. Επισης, οπως λες και εσυ, κατανοω και εγω τον πονο τους και ''σφιγγεται'' η καρδια μου στην ιδεα και μονο. (γι αυτο το λογο αλλωστε, δεν εχω παρει ξεκαθαρη θεση, γιατι μεγαλη μπουκια να φαω, αλλα μεγαλο λογο δε θελω να πω).

Darthiir the Abban είπε...

Μάλιστα. Δηλαδή έτσι καθίσταται αυτός ο "αποφασίζων" ηθικός αυτουργός και ο "δράστης" αποποιείται κάθε ευθύνης και μάλιστα αισθάνεται και ότι "εκτελεί κοινωνικό έργο" και "παρέχει συμπόνια".
Διαφωνώ κάθετα. Και ως προς την απόδοση ευθύνης αλλά και ως προς το τί ορίζουμε ως συμπόνια. Για την ακρίβεια αυτό που κατά την ευθανασία "ονομάζεται" συμπόνια, δεν είναι τίποτε άλλο παρά αποποίηση ευθυνών, παραίτηση και ουσιαστικά απόρριψη της ζωής και δολοφονία.
Όσο για τα "νομικά", μη με απασχολείς με αυτά, δεν τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση στην "ηθική" των νόμων και στην οποιαδήποτε νομολατρεία. Συνήθως όσοι κινούνται "στο γράμμα του νόμου" και με γνώμονα το νόμο είναι οι μεγαλύτεροι εγκληματίες.

χαρης είπε...

Ευθανασια και παλι ευθανασια αμα την έχει επιλέξει ο άμεσα εμπλεκόμενος.

Maria-Electra είπε...

efthanasia se periptwseis pou to epithumei o arwstos kai einai se thesh na pei thn apopsi tou--twra gia ta atoma se kwma tha prepei na uparxoun atrika prwtokolla gia to pote tha prepei na ginetai--dld pote oi vlaves tha einai toso sovares pou den uparxei logos na kratas kapoion zwdano-nekro

h thriskeia den exei kamia thesi epi tou thematos

Maria-Electra είπε...

*iatrika prwtokolla ennow

einai thema epistimis kai an mia stis toses epanerxetai kapoios meta apo xronia afto den shmainei kati. prepei na ginoun erevnes pou na dinoun stous giatrous kai tous epistimones ta guidelines gia to ti prepei na ginetai se kathe periptwsh.

twra thn apopsh pws osoi aftoktonoun einai frenovlavis--pou eipe kapoios parapanw--thn afinw asxoliasti. :s