CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS

20081121

ανεκδοτο ή οχι, εχει πλακα...

Αληθινό ή όχι το παρακάτω, δείχνει το τρόπο με τον οποίο λύνονται κάποια προβλήματα!Ιδεολόγος εναντίον των πιστωτικών, τηλεφωνεί εκνευρισμένος στο διευθυντή της τράπεζας στη Θεσσαλονίκη.


-Σας ζήτησα εγώ κάρτα; Γιατί μου τη στείλατε χωρίς να με ρωτήσετε;

-Εντάξει κύριε, δεν είναι υποχρεωτικό να την κρατήσετε. Αν δε τη θέλετε ελάτε να την ακυρώσουμε, αλλιώς θα σας χρεώνεται ετήσια συνδρομή.

Πράγματι, την άλλη μέρα πηγαίνει στη τράπεζα για να ακυρώσει την πιστωτική κάρτα. Αλλά όχι μόνος. Είχε μαζί του και ένα μεγάλο τσουβάλι πατάτες! Πάνω από 20 κιλά!
Μπαίνει μέσα, ακυρώνει την κάρτα και κατόπιν πηγαίνει στο διευθυντή.

Του αφήνει τις πατάτες, πάνω στο γραφείο και του λέει:

-Δεν είναι υποχρεωτικό να τις κρατήσετε. Αν δε τις θέλετε φέρτε τις πίσω στο μανάβικο, αλλιώς θα πρέπει να τις πληρώσετε.


12 εξομολογηθηκαν:

βιολιστης στη στεγη είπε...

Για να μη σου πώ, ότι εγώ θα τους τις άδειαζα και πάνω στο γραφείο!

zalmoxis είπε...

Χαίρε κεχαριτωμένη, ο κύριος με τα εκλαίρ (με τα φοντανάκια, με τα σου, με τα προφιτερόλζ, γουωτέβερ)!
Κατ΄αρχήν (ή... "κατ΄ αρχάς" όπως λένε και οι δολοφόνοι της ελληνικής) έρχομαι να καταγγείλω το ότι δεν επέτρεψες να αφήσω σχόλιο στο προηγούμενο κείμενό σου (το "σας ασπαζομαι").
"Εν δευτέροις", χαίρομαι τα μάλα που συγχρονιστήκαμε και γράψαμε αμφότεροι και οι δύο ομού, μαζί, αντάμα, ένθεν κι ένθεν κακείθεν και εντεύθεν, για τις τράπεζες!
"Εν τρίτοις", αν δεν κλείσει καμία ελληνική τράπεζα, κινδυνεύω να την την πάθω την κατάθλιψη!
"Εν τετάρτοις... πέμπτοις και παρασκευαίς", ανάθεμα στον κοντό που έπιασε τα παιδιά και κυκλοφορούν αμολυτοί κι αδέσποτοι οι τραπεζίτες!
Κίσσηζ!

manetarius είπε...

χα χαααα ...απίθανο!!!

apos είπε...

Το έχω ακούσει και εγώ, αλλά είναι αλήθεια; Καλή ιδέα πάντως. Εγώ που δεν τρώω και πατάτες, θα πάω να αγοράσω ένα σακί να μου βρίσκεται. Την Τράπεζα την έχω ήδη βάλει στο μάτι...

Andreas P. είπε...

Και λίγα του έκανε...

Coco είπε...

καμμιά δεκαπενταριά πίτσες και τέσσερις σακκούλες σουβλάκια με μπόλικο τζατζίκι θα λειτουργούσαν επίσης

madprofessorus είπε...

Ωραίος!!!

exofthalmi είπε...

@βιολιστη: θα τον σοκαρες. Ενας διευθυντης δε μπορει να αξιοποιησει τις πατατες χωρις εντολη....

@zalmoxis: πιστεψτε με αγαπητε μοναχε της κρισης, οτι ο συντονισμος οφειλεται σε κεφια του Μερφυ και ακεφιες του τηλεφωνικου μου παροχου που αρνειται να με τροφοδοτησει με τηλεφωνια και κατ επεκταση ιντερνετ στην οικια-κελι μου.
Οσο για την καταθλιψη που κινδυνευετε να κανετε μονιμη παρεα, να τονισω πως με σημερινες δημοσκοπησεις το ΠΑΣΟΚ προηγειται με 4 μοναδες της ΝΔ. Εαν αυτος δεν ειναι ενας καλος λογος για να εκδοσουμε αμφοτεροι τη βιζα μας για μερη και τοπους πιο ιλαρους, τοτε ποιος θα ειναι????

@manetarius: εσυ πολλες βολτες (σε μπλογκ) περα δωθε εισαι..θα πω στην αδελφη Ωρυλια να σε μαντρωσει. ΧΑ!!!!

@apos: των φρονιμων τα παιδια -βλεπω- πριν ορμηξουν στη τραπεζα μαγειρευουν...

@andreas p: συμφωνω. Τουλαχιστον ΑΥΤΟΣ εκανε κατι....

@coco: καλη μου, να τον δωροδοκησεις θελεις? εχεις πονηρο νου τελικα εσυ....

@madprofessorus: βεβαιως, αλλα με λυπη μου λεω ''και ο μονος ωραιος Ελληνας αυτη τη στιγμη''...

Coco είπε...

Αφού θα ήταν από ντελίβερι, χρεωμένα στην τράπεζα!

kwlogria είπε...

Χαχαχαχαχαχαχα γαμάτο!!!

Darthiir the Abban είπε...

Μα γιατί πατάτες;

Χάθηκε λίγος παστουρμάς; Λίγο ευωδιαστό καμαμπέρ; Άντε μισοσάπιες τομάτες στο φινάλε...

Ναπoλέων είπε...

Πολύ ωραίο! Το κρατώ για τη συλλογή μου.

Αυτό είναι το «Do it yourself» που λέμε...
και...
Se non ė vero, ė ben trovato!
Τρέμετε κύριοι, όσοι εφαρμόζετε το "επιθετικό μάρκετινγκ".

Μού θύμισε όμως το εξής, πραγματικό:

Στην Ιταλία, αρκετά παλιότερα, στα σινεμά το εισιτήριο ήταν κάτι λιγότερο από στρογγυλό αριθμό λιρεττών και, ελλείψει ψιλών, κάποιοι ταμίες έδιναν ως "ρέστα" μιά-δυό καραμέλλες.
Ένας φοιτητής, που δεν του άρεσαν οι καραμέλλες, τις μάζευε, τις μάζευε, και όταν συμπλήρωσε το ακριβές αντίτιμο, εμφανίστηκε στο ταμείο του σινεμά με μιά σακκούλα από αυτές, ζητώντας εισιτήριο.
Τά ΄χασε η Ταμίας και προσέφυγε στον διευθυντή, ο οποίος, θέλοντας και μή, δικαίωσε τον πελάτη.

α-α-ε
Ν.