CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS

20081013

Μπλιαξ

Ειμαι κουρασμενη και σκατωμενη απο παντου.

Νομιζω οτι ειναι καιρος να σηκωθω απο την καρεκλα μου (ναι harlan, η uhu στεγνωσε και τωρα πονει ο κ^&%ς μου)
Ή αλλαζω οπτικη και σταση ή αναβαλλω το κακο που θα με βρει ουτως ή αλλως.
Δε χρειαζομαι τυχη, χρειαζομαι θαρρος. Αυτο το τελευταιο με προβληματιζει καπως: πως το μαζευω, που το βρισκω? Σε καθε κακουχια δε μου εδιναν μπονους και ενα θαρρος.
Εαν υπαρχει συνταγη εξορκισμου φοβου, παρακαλω μοιραστειτε την ή πουλειστε μου την.
Συλβια Πλαθ:
There is a charge
For the eyeing of my scars,
there is a charge
For the hearing of my heart----
It really goes.
And there is a charge, a very large charge
For a word or a touch
Or a bit of blood
Or a piece of my hair or my clothes.
(from lady Lazarus)

18 εξομολογηθηκαν:

Darthiir the Abban είπε...

Τον αγνοείς;
(Όπως και την νταρδιριάδα μου :p)

eryx-t είπε...

Κρίμα, δεν ξέρω τη συνταγή εξορκισμού του φόβου (θα στην πουλούσα και θα έβγαζα και κανα φράγκο).
Το θέμα όμως είναι ότι ο φόβος δε σε εμποδίζει συνήθως να κάνεις κάτι, αλλά να το ξεκινήσεις. Να το ξεκινήσεις όμως μπορείς και απλά με μια on/off απόφαση, έτσι ξαφνικά ένα πρωί. Πλησίασε σιγά σιγά αυτό που θέλεις, και άρχισε να προσπαθείς να διακρίνεις τις λεπτομέρειες του, να το ακουμπήσεις, να δεις αν κάνει τζιζ κ.λπ. κ.λπ. Εφόσον αρχίσεις να διακρίνεις τις λεπτομέρειες και να προχωράς, θα θελήσεις και να παραμερίσεις το πέπλο που σε εμποδίζει, χωρίς να σε νοιάζει κανένας εξορκισμός πλέον.

exofthalmi είπε...

@Darth: αν μπορεις και τον αγνοεις εισαι μεγαλος! εγω παλι μια κουτσουλια πραμα....

@ery t: το σκεπτικο που περιγραφεις ειναι ο τροπος ζωης μου. Μικρα αργα ψηλαφιστα βηματα-ανακαλυψεις. Ο ασταθμητος παραγοντας που ονομαζεται ''ανθρωπος'' εχει αποδειξει οτι τα αναιρει ολα αυτα. Εκει κολλαω....

manetarius είπε...

Εεεεεπ! Τι έγινε; Δεν θέλω ητοπάθειες κοντζαμάν καλόγρια! Μη μου στεναχωριέσαι, βάλε τα δυνατά σου και μη φοβάσαι τίποτα, σφίξε τη γροθιά σου και προχώρα! Ποιόνε μωρέ να φοβηθείς;
Άσε που κανείς δεν έξει ξόρκι για τον κωλοφόβο... αν είχα πάντως θα στον έδινα.. κι αν το βρεις..μη μας ξεχνάς κι εμάς! :)

manetarius είπε...

Ποιό αντιφατικό σχόλιο δεν θα μπορούσα να αφήσω... τελικά είμαι διχασμένη προσωπικότητα..!

TeddyBoy είπε...

Η συνταγή είναι μία και (όχι ιδιαίτερα) επίπονη:
Με ομοιοπαθητική!

Do one thing everyday that scares you!

Απ' το θεϊκό τραγουδάκι (Everybody's free) to wear sunscreen του Baz Luhrman.
Πορώθηκα τώρα πάω να το ακούσω!

M O U T R O είπε...

Μιας και βλέπω ότι είσαι της εκκλησίας μήπως να μας πεις καμιά περιοχή με καλή μεταπωλητική αξία για επένδυση? Α ξέχασα είσαι από αυτούς που φοβούνται, δεν πειράζει, ο φόβος φι(υ)λάει τα έρημα :)

βιολιστης στη στεγη είπε...

Να σκέπτεσαι ότι ο φόβος είναι στιγμιαίος. Οι σκατοκαταστάσεις όμως, πολλές φορές διαιωνίζονται.
Αμήν και βοήθειά σου!
(Αφού θα το κάνεις, δε θα το κάνεις τελικά;)

habilis είπε...

Kαι εγώ ψάχνω ξόρκια .
Φοβίες αν φάνε και οι κότες.
Αν στα πω θα γελάς .

habilis είπε...

Kαι εγώ ψάχνω ξόρκια .
Φοβίες αν φάνε και οι κότες.
Αν στα πω θα γελάς .

Κοκό είπε...

Μαγιώ (προαιρετικό), βαθιά αναπνοή, τέντωμα τα χέρια και...βουτιά! Στην αρχή είναι παγωμένο αλλά πολύ γρήγορα κολυμπάς με άνεση!

Heliotypon είπε...

Φόβος! Μην κιοτεύεις. 'Ολοι φοβούνται. Χρήσιμο εργαλείο ο φόβος. Σώζει ζωές. Ζώα και άνθρωποι τον μοιράζονται. Για τα φυτά δεν ξέρω. Αν τον ελέγξεις και τον φέρεις σε λογικά όρια θα είναι ακόμη πιο χρήσιμο...

exofthalmi είπε...

@manetarius: ερχεται οκορεσμος καποια στιγμη, αλλα η ζωη μας κοστιζει και δε μας επιτρεπει μεγαλες αλλαγες. ή τουλαχιστον ετσι πιστευω....

@teddyboy: η ομοιοπαθητικη ειναι μια προσεγγιση, συμφωνω. Αλλα.....φοβαμαι βρε ψυχη....

@moutro: τελικα ο φοβος φυλαει τους αλλους απο εμας που φοβομαστε...σα να αρχιζω να πιανω ρυθμο...

@βιολιστης: εξαρταταιτι ειναι αυτο που νομιζεις οτι θα κανω. εαν νομιζεις το ανεπανορθωτο, οχι, εαν παλι νομιζεις οτι θα κανω αυτο που φοβαμαι αλλα δεν ειναι το ανεπανορθωτο....ισως...

@habilis: αλιμονο. γιατι να γελασω? ουτε για αστειο....

@κοκο: ελα να με σπρωξεις γιατι αλλιως δεν πεφτω λεμε!

@heliotypon: ειναι σα το αγχος αν καταλαβα σωστα. Σε καποια επιπεδα, τεινει να ειναι δημιουργικο. Ομως εκει πασχω: δε μπορω να ''ρυθμισω'' το ποσο φοβο νιωθω. Στην ολοτητα του, το αισθημα του φοβου με εχει πια αηδιασει. Ακομα και η σκεψη της φυγης πια, δεν ειναι ηδονικη. Γιατι και η ολικη διαγραφη αχρηστη θα ειναι εαν δεν μπορεσω να το ξορκισω.

Κοκό είπε...

Ένα, δύο...τρ...! Τρία!!!!

patsiouri είπε...

Ωχ, αν άρχισες να μελετάς και τη συντρόφισσα Σύλβια είσαι πολύ σοβαρά...

Και τι να προτείνω...
Χε χε, το σταυρό της ΚΑΤΙΝΑΣ!

Τον έχει μία γνωστή μου (υποθέτω...)
Καβατζώνω εγώτο σταυρό για κάτι δικούς μου φόβους και σου πασάρω τη γνωστή μου να την κλείσεις σε ένα δωμάτιο από καουτσούκ, να την κλωτσάς, να τη χτυπάς, να κάνει γκελ και να ξανάρχεται...
Να δεις πως θα χαλαρώσεις.

Harlan είπε...

Ξόρκια υπάρχουν αρκετά. Ανάλογα με το τι θέλεις ν' αλλάξεις και το τι φοβάσαι.
Αν θέλεις ν' αλλάξεις δουλειά και φοβάσαι το πρώην αφεντικό, χρειάζεσαι συγκεκριμένο ξόρκι. Αν θέλεις ν' αλλάξεις σχέση και φοβάσαι τον πρώην σου, χρειάζεσαι διαφορετικό ξόρκι. Αν θέλεις ν' αλλάξεις τις κοινωνικές συνθήκες γύρω σου και φοβάσαι την κοινωνία ή τους γονείς σου, χρειάζεσαι άλλο.

Αν τέλος θέλεις ν' αλλάξεις όχι μιά πτυχή αλλά ολόκληρη την ζωή σου και φοβάσαι τις συνέπειες, κανένα ξόρκι δεν είναι αρκετό.

Καλή δύναμη.

exofthalmi είπε...

@κοκο: κακουργα...

@patsiouri: πολλα κοπα ξερεις. Ειμαι ολο αυτια.

@harlan: ευχαριστω. με εκπλησσεις. νομιζα πως ενα ξορκι δουλευει για ολα...

eryx-t είπε...

Αναρωτιέμαι... αν το μόνο αντίδοτο στον φόβο είναι ο πόνος...